|
 Vitamine B11 wordt eigenlijk altijd foliumzuur genoemd. Samen met vitamine B12 is foliumzuur betrokken bij de vorming van RNA en DNA, de erfelijke materialen in de cellen van ons lichaam. En is hierdoor onmisbaar voor de groei en weefselvorming.
Ook vormt foliumzuur een bestanddeel van het bloedplasma en de rode bloedlichaampjes.
Foliumzuur speelt ook een grote rol bij de aanleg van de hersenen en het ruggenmerg van het ongeboren kind. Daarom worden vrouwen die zwanger willen worden en vrouwen in de eerste 10 weken van de zwangerschap geadviseerd extra foliumzuur te slikken (0.5 mg per dag extra). Dit kan de kans op een kind met een open ruggetje verlagen.
'Folium' betekent blad. Deze vitamine komt voornamelijk voor in bladgroentes. Ook komt foliumzuur voor in sinaasappelen en ander fruit, vlees, eieren, volkorenproducten, aardappelen en lever. Bij lang verhitten gaat foliumzuur verloren. Het is verstandig groentes niet te lang te koken.
Een kleine hoeveelheid foliumzuur wordt door onze darmbacteriën gemaakt.
Als voorbeeld enkele producten met hun gehaltes aan vitamine B11.
1 snee volkoren brood (35 gram) |
0.014 mg |
Grote lepel gekookte groenten (150 gram) |
0.05 mg |
Sinaasappel (120 gram) |
0.05 mg |
De aanbevolen hoeveelheid is 0.2 tot 0.3 mg per dag voor een volwassen.
Een echt tekort aan foliumzuur uit zich in een vorm van bloedarmoede (anders dan bloedarmoede veroorzaakt door een ijzergebrek). Behalve vermoeidheid en gebrek aan eetlust, treden er veranderingen aan de slijmvliezen op, bijvoorbeeld in de dunne darm.
Het slikken van foliumzuur kan een tekort aan vitamine B12 een tijd maskeren. Vitamine B12 is namelijk nodig om foliumzuur vrij te maken uit cellen. Bij een tekort aan vitamine B12 lijkt er dan een tekort aan foliumzuur te zijn omdat dit allemaal in de cellen vastgehouden wordt.
Bron:
|
